انجمن مواد جهش زای زیست محیطی ایران

انجمن مواد جهش زای زیست محیطی ایران
 

www.irems.ir

انجمن علمی مواد جهش­ زای زیست محیطی ایران (Iranian Environmental Mutagen Society(IrEMS ، شاخه ایرانی انجمن جهانی (International Association of Environmental Mutagen Societies(IAEMS و انجمن آسیایی (Asian Association of Environmental Mutagen Societies(AAEMS است که با گذشت بیش از 45 سال، از سابقه عملکرد بین المللی در میان محققین و قانونگذاران حوزه سم شناسی و سایر حوزه های مرتبط خوش درخشیده است.
هیئت موسس انجمن در سال 1388 به نمایندگی سرکار خانم دکتر سپیده اربابی (ریاست وقت انجمن)، جهت تاسیس اقدام نموده و با پیگیری های فراوان در سال 1390 موفق به کسب مجوز رسمی فعالیت از کمیسیون انجمن های علمی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری گردید.
اولین مجمع عمومی انجمن در مهرماه 1390 به منظور تعیین هیئت مدیره تشکیل و در مردادماه سال 1391 انجمن نهایتا به ثبت رسمی سازمان ثبت اسناد و املاک کشوردر آمد.
با گذشت دو سال از تاسیس و با حدود 400 نفر عضو رسمی، انجمن IREMS ، انجمنی است فعال، پویا، تاثیر گذار و برخوردار از مقبولیت علمی در سطح ملی و بین المللی که بعنوان عضو رسمی انجمن آسیایی، شناخته می شود. انجمن در تلاش است تا با تشکیل شبکه ملی بر روی جنبه‌های مختلف مواد موتاژن کار کرده، به دنبال گسترش آگاهی‌های عمومی و تخصصی و گسترش مرزهای دانش در این زمینه با هدف کاهش اثرات مواد موتاژن در جامعه و محیط زیست باشد تا به عنوان یک مرجع علمی و فنی ملی در این زمینه شناخته شود و مفید واقع گردد.
 
اهداف انجمن:
مرجعیت در زمینه مواد موتاژن و کارسینوژن و هماهنگسازی فعالیت ها
آموزش و آگاهی رسانی عمومی
آموزش و آگاهی رسانی تخصصی  
مشارکت و پاسخ‌گویی با هدف افزایش تاثیر گذاری از طریق ارتباطات موثر و مفید با اعضا و نهادهای داخلی و بین المللی  
مشارکت در فعالیت‌های علمی و پژوهشی
حمایت مادی و معنوی از فعالیت‌ها در زمینه‌های مرتبط با مواد موتاژن و کارسینوژن  
نوع بخشی به منابع مالی و سرمایه‌ای
 
خط مشی انجمن:
خط مشی اصلی انجمن انسجام بخشی، به فعالیت‌ها ی آموزشی پژوهشی و اجرایی در زمینه کنترل مواد موتاژن و کارسینوژن در سطح کشور است. انجمن متعهد است نسبت به گسترش مرزهای علمی در عین همگانی‌سازی دانش عمومی از طریق آموزش و آگاهی رسانی تخصصی و عمومی و ایجاد تعامل و رقابت علمی بین پژوهشگران و متخصصین و نهایتا کاهش ریسک ناشی از عوامل موتاژن و کارسینوژن فعال باشد.